1/11/2005    De site van fokkerij en manège "Stal Eerselingen"is een feit.

26/09/2009 Een kort verslag van de eerste "Pompoenentocht "

30/05/2007 Wedstrijdverslag van de endurance in Etalle

29/04/2007 Wedstrijdverslag van de endurance te Recht

6/06/2006 wedstrijdverslag van onze eerste endurance-wedstrijd

26/03/2006 Wedstrijdverslag endurance te Helchteren

          31/07/2005 Wedstijdverslag endurance te Peer

          11/09/2005 Wedstrijdverslag endurance te Lommel

Eerste " Pompoenetocht " te Lichtaart

Op zaterdag 26 september werd er voor de eerste maal een koetsen- en ruitertocht gereden met start en aankomst op manege Eerselingen. De tocht kreeg de voor Kasterlee en deelgemeenten , toepasselijke naam mee van " De Pompoenentocht ". De weergoden waren deze kersverse organisatie gunstig gezind want de zon was uitvoerig van de partij . Omsteeks 10 uur vertrokken de eerste koetsen voor een rit , door het Kastelse groen , van een 30 tal km. . Langs de veldwegen tot aan kabouterberg , over provinciaal domein " hoge mouw" , langs de holle weg richting Tielen, om alzo via de balderij aan de rustplaats toe te komen . De rustplaats was voorzien op het graspleintje voor de para's in Tielen . Hier kregen alle deelnemers een gratis kom " pompoensoep " aangeboden , geleverd door platselijk traiteur 't Meuleke .
Van de rustplaast ging het via een omleiding langs de Zevendonkseweg en Opstal naar de Kaliebeek (ergens halfweg tussen Lichtaart en Tielen) om te vervolgen naar het zuiveringsstation . Verder richting Achterlee en Heerle om alzo op de parking achter de Floreal uit te komen . Onder toezicht van gemachtigd opzichter Jaak kwamen alle combinaties veilig de baan over om rustig terug af te zakken naar de manege en aldaar nog na te genieten van een frisse pint.
Voor de gegadigden was er ook nog een kegeltjes parkoer voorzien , waar de liefhebbers het beste van zichzelf gaven .
Uiteindelijk kwamen er voor deze eerste tocht een 88 Combinaties opdagen , waarvan 53 koetsen en 35 bereden paarden.
Zowel de aanwezige ruiters , als de organisatie waren het er roerend over eens , dit moet een vervolg krijgen.

Voor een impresie onderweg de volgende link http://www.drukkerijbaudoin.be/Pompoenentocht.html

Endurance in Etalle

Na ons toch wel geslaagd debuut in Wallonië( uigezonderd Romain , zie Recht) werd er vol goede moed afgezakt naar de verste uithoek in Wallonië , nl naar Etalle nabij Virton. Dina was al op zaterdag vertrokken om dat de afstand naar Belgische normen toch wel groot was. De Fred en zijn groomteam konden pas op zondagochtend vertrekken , om dat de grootmoeder van Ann uitgebreid werd gevierd voor haar 100ste verjaardag op zaterdag. 'S morgens om 06.00h de Raspoetin op de van ( de Flint en Romain bleven thuis wegens te ver )en dan in volle vaart naar ginder. Eens daar aangekomen , had Dina en haar trouwe groom (Marc) al een plaatsje voor ons gereserveerd. Raspoetin werd van de van gehaald om zich een beetje te kunnen ontspannen en zich te goed te doen aan het blijkbaar overheerlijke gras aldaar , ook de Raf vondt dit lekker want op zijn paddock was geen sprietje groen meer te bespeuren.
Eerst gaan aanmelden op het secretariaat om , vervolgens te laten keuren bij de vet. Allebei met glans goed bevonden voor de start (Rafke HS van 36 en Raspoetin HS van 32), zodat wij een start uur konden gaan vragen.
Na de vele hellingen en stenen ondergrond van Recht was het bang afwachten wat het hier zou worden , maar onze vrees was onterecht dit was naar mijn bescheiden mening dan ook een van de mooiste omlopen in België en zeker voor herhaling vatbaar . De ondergrond was vrijwel overal zand en er was zelfs zeer weinig verharde weg , dit alles omgeven door een prachtig woud. De omkadering van dit alles was dan ook af , goed afgepeild , slechts op 1 plaats een beetje getwijfeld en voor de rest rustig door rijden.
Aangezien de Fred zich ook nog had voorzien van een nieuw speeltje ( GPS) werden de paarden dan ook perfect in de gaten gehouden wat betreft hartslag en snelheid als ook de reeds afgelegde afstand . Dat dit zijn nut had werd reeds na de eerste ronde bewezen want tussen aankomst en vet in lagen slechts 4 min . Het enige minpunt hier was het lange wachten bij de vets (iedereen kwam precies op hetzelfde ogenblik aan ).Als onze atleten werden goedgekeurd hadden we nog juist de tijd om iets te drinken en opnieuw op te zadelen voor het vertrek van onze tweede ronde. Opnieuw dezelfde lus door de prachtige natuur ( zelfs een ree van dichtbij ontmoet) en weer zonder problemen op de juiste tijd en bijgevolg ook snelheid aan de eindmeet. Raspoetin zijn hartslag had ditmaal iets meer nodig om te zakken aangezien hij zich niet kon ontspannen vanwege hoog water, dat hij absoluut niet kwijt wilde . Toch na 9 minuten een geslaagde vet in , waardoor de beide ruiters alweer fonkelende oogjes hadden van geluk , terwijl de paarden hier weinig van begrepen( zij hadden gewoon gedaan wat er werd verwacht). Op zich toch een puike prestatie van onze warmblloeden.
Nu was het natuurlijk nog wachten op de uitslag , maar aangezien we nog 3 uur voor de boeg hadden om terug thuis te komen ,werd besloten om deze maar af te wachten tot hij verscheen op het internet. Na bijna 2 weken nog altijd geen uitslag , we waren echter toch benieuwd nu we op de min tijd waren aangekomen .Tot vandaag 30 mei een verlossende mail binnen kwam( met dank aan Dhr Vosch), ik kon mijn blijdschap niet op ,Dina op één en ik ( de Fred) op drie( op 29 deelnemers). Dit was toch wel een onverwacht succes , waardoor nogmaals bewezen wordt dat we met team Eerselingen goed bezig zijn en laat dit vooral een stimulans zijn voor anderen(om ook te beginnen) en dat we zeker niet kansloos zijn in de lagere proeven tegen de arabieren .
Natuurlijk wil ik ook vanharte onze grooms Lies , Ann en de Marc bedanken want zonder hun hulp terplaatse staan we nergens. En natuurlijk ook Paula ,Peter en Cindy want die zorgen er toch voor dat onze atleten de juiste verzorging krijgen . Namens het enduranceteam Stal Eerselingen Bedankt
Een dikke proficiat aan de Raf en Dina en natuurlijk ook aan Raspoetin en toch ook wel een beetje aan mezelf
foto van wat later bijna het voltallige podium zou worden.

van en nog meer gemotiveerde freak in de endurance

Endurance te Recht

Dit zou onze eerste wedstrijd worden in Wallonie . De verwachtingen waren dit keer hoog gespannen na het debacle in Helchteren ,waar de drie combinaties van onze club om verschillende redenen werden uitgesloten op de laatste vetcheck.
Dina en Rafke , geëscorteerd door de Marc op de motor , vertrokken reeds op zaterdagavond om in Recht rustig te kunnen overnachten in de tent. Een beetje laat vertrokken , zodat zij de weide (voor de Raf ) en hun tent in het donker moesten optrekken. Zo'n eerste keer overnachten brengt dan ook de nodige stress mee , zodat Dina bijna geen oog dicht deed om haar trouwe viervoeter in de gaten te houden . Deze laatste had enkel oog voor het Waalse groen zodat de zorgen van Dina een maat voor niets waren. De Marc blijkt ook geen echte kampeerder te zijn want die had voortdurend koude, (ondanks dat Dina er vlak tegen lag).
De Romain en de Fred ( voor het eerst vergezeld van Ann en dochter Lies)vertrokken op zondag in alle vroegte ( 6.30u)omdat de wedstrijd nu eenmaal niet bij de deur was. Zo rond de klok van 8.30 u kwamen ook zij aan in het zon overgoten Recht.( gelegen op het drielanden punt van B , D en Lux) Eerst rustig de paarden afladen en dan richting het secretariaat en om ons rugnummer af te halen, daarna langs start om een startuur en dan op het gemak klaar maken . Voor een keer waren we eens veel te vroeg klaar en hadden we dan ook de tijd om de paarden eens goed los te stappen om aan deze toch wel loodzware opdracht te beginnen.
Stipt om 10 u (foto)werd er vertrokken voor 2 ronden van 21 km . Voorbij de start moesten we een asfaltbaantje volgen , de Flint vondt andermaal dat hij niet gekomen was om te stappen ,zodat de Romain het een beetje op zijn heupen kreeg van al dat getrippel. Zodoende werd er besloten , nadat ons al een paar combinaties waren gepasseerd in draf , om ook een drafje te wagen op de asfalt. Romain zette zich op kop om alzo de Flint het tempo te laten bepalen , Raspoetin en Rafke volgden gedwee in zijn spoor . Maar nog geen 200m later sloeg voor de Flint en bijgevolg ook voor Romain het noodlot toe . De Flint schoof over het asfalt als had hij schaatsen aan ( te vergelijken met Bambi op het ijs in de gelijknamige film ) , zodat hij tenslotte op zijn buik belande . Gevolg flink geschaafd aan voor- en achterhand en bloed dat uit zijn mond liep. Na de schade terplaatse te hebben opgemeten besloot Romain dan ook wijselijk om op te geven en de Flint voor controle aan te bieden bij de vets van dienst. ( de letsels bleken ook hier nog mee te vallen ) Bijgevolg werd dit voor Romain dan ook een echte baaldag , bijna recht van het vliegtuig op wedstrijd en dit voor een paar 100den meter.
Dina en de Fred reden dan ook met de schrik op het lijf alleen verder niet wetende wat hen nog te wachten stond. Zij reden dan ook van de ene verbazing naar de andere , dit hadden zij nog nooit gezien zo'n omloop .
De eerste kilometers waren langzaam bergop , dan een haakse bocht links af en zon' 400 meter stijl omhoog . De ondergrond was bijna als beton kleigrond vermengt met de nodige stenen .De ene helling (foto)volgde de andere op waarna er ook steeds een stijle afdaling volgde. Halfweg de eerste ronde haalden we dan ook amper een gemiddelde van 10 per u . De tweede helft was voor ons wat beter te berijden zodat we nog 12 minuten over hielden op de max. tijd.
Na een 7-tal minuten werden de beide combinaties zonder problemen goed bevonden om de volgende ronde aan te vangen. Na een uur verplichte rust , waarbij iedereen betrokken werd voor de welzijn van de paarden (foto) ,vertrokken de Raf en Raspoetin vol goede moed aan hun 2de ronde. De beide combinaties hadden dan ook al wat terrein kennis op gedaan , zodat een vlotter tempo kon worden gereden . Ook hadden de ruiters nu wat meer tijd om te genieten van de natuur zodat dit voor hen toch nog een prachtige dag geworden is. Ruim een kwartier sneller dan de eerste ronde kwamen zij dan ook aan . Nu was het dus bang afwachten of ze nu zouden geslaagd zijn . Binnen de 5 minuten werden de paarden aangeboden en dit leverde ook het gewenste resultaat op , waarna bij Dina en de Fred een kreet van opluchting een blijdschap tee horen was . Alle twijfels of we wel goed zouden bezig zijn werden meteen van tafel geveegd. Als we dit kunnen waar maken op zo'n zware omloop mogen we gerust zijn , we zijn goed bezig en staan er ons nog mooie wedstrijden te wachten.

Afspraak voor de volgende wedstrijd op 20 mei te Etalle en hopelijk kan ook de Flint en Romain zich plaatsen om een reeks hoger te mogen starten , zodat mocht er besloten worden om 60 km te rijden we dit met het ganse team van Stal Eerselingen kunnen doen.

sportieve groeten van een freak in de endurance

Wedstrijdverslag Lichtaart

6/4/2006 Nationale endurance-wedstrijd te Lichtaart

Eindelijk was het dan zover ,na de seizoensopener te Helchteren , een endurance -wedstrijd aan de Vlaamse kant van de taalgrens. Ditmaal werd er van start gegaan te Lichtaart , waar zelfs de lang verwachte zon van de partij was. Maar liefst 66 combinaties vonden de weg naar Lichtaart. Het resultaat was er dan ook naar, stralend weer, niet te warm en dat alles in een mooie accommodatie van zanderige bospaden in een afwisselende natuur. Het parcours was overwegend vlak waardoor er hoge snelheden gehaald zouden kunnen worden. Ook hadden we bij deze wedstrijd de primeur om als eerste organisatie uit te pakken met de nieuwe rugnummers en de daar bij behorende rugzakjes zodat alles aan het secretariaat sneller kon worden afgehandeld. Hier kon je dan ook merken dat het vooraf inschrijven stilaan zijn vruchten begint af te werpen.

Zoals gezegd 66 combinaties waarvan maar liefst 12 in KL 1 .Reeds van bij de start was het duidelijk dat er snel zou worden gereden . Jef Wittouck met Malik en Annie Vijt met Slawoj namen resoluut de kop .Na de eerste ronde kwamen zij dan ook samen aan met een viertal minuten voorsprong op Maarten Stillaert met Caprice Elite en zeven minuten op Ringele Albert op Anaja D.A. , ook Antares met Marc Huylebroeck volgde nog op een aanvaardbare achterstand. De gemiddelde snelheid bedroeg 16,82 km per uur . De rest van het deelnemersveld was al verder terug geslagen, zodat de overwinnaar bij deze vijf combinaties diende te worden gezocht. In de tweede ronde werd dan al vlug duidelijk dat op Malik vandaag geen maat stond ( gemiddelde snelheid 15.10 km/u),door ook slawoj achter zich te laten.

Deze laatste bewijst wederom wat hij in zijn mars heeft want dit was slechts zijn tweede wedstrijd in de KL 1. Achter dit kop duo werd er een achtervolging ingezet door Maarten Stillaert en Albert Ringele , doch deze laatsten kwamen geen stap dichter , integendeel de voorsprong van Jef Wittouck en Malik groeide nog.. Aan de aankomst bedroeg het tijdsvoordeel van Malik dan ook 8 minuten op Slawoj en 14 minuten op Anaja D.A. en Caprice Elite de welke samen toe kwamen. Na 11 muniten een geslaagde vet in voor Jef en de overwinning was binnen. Slawoj kon zich op een 2 de plaats handhaven en voor de derde plaats kregen we een zelfde tijd maar aangezien Albert Ringele eerst binnen kwam bij de vet in werd hem de derde plaats toegekend, net voor Maarten Stillaert. Deze laatste twee combinaties gaven dan ook meteen hun visite kaartje af in de KL1. want dit was pas hun eerste wedstrijd in deze klasse. De gevestigde waareden in de Kl 1 zijn gewaarschuwd.

In de Q 2 stond er geen maat op het meesterschap van First Lady en Smits Petra . Zij haalden met ruim overwicht de overwinning binnen voor Johan Jans met Estebana en Haeverans Tom met Johnson

In de Q1 ging het er spannender aan toe . Van de elf deelnemers aan deze proef kregen we na 52 km een zelfde tijd en een zelfde aantal strafpunten voor 2 combinaties. Verbraeken Elly met Voodoo en Janssens Frank met Kalief , maar kalief scoorde net iets minder strafpunten voor hartslag dan Voodoo en kreeg alzo de overwinning toegewezen .

Dus een eerst plaats voor Kalief met Frank Janssens, voor Voodoo met Elly Verbraeken, een derde plaats was weggelegd voor Nina Bien met Rex.

Bij de initiatie ruiters waren er 38 combinaties ingeschreven .Zij kregen een ronde van 30 km voor de hoeven. Toch waren er in deze kennismakingsproef slechts 7 ruiters die niet geslaagd waren. Een dikke proficiat aan alle geslaagden . Hopelijk hebben ze de smaak te pakken en kunnen we weldra enkele van deze combinaties terug vinden in Q1 reeks.

Bij deze wil ik toch ook , het ganse team van Stal Eerselingen bedanken voor deze prachtige eerste organisatie .Bij deze is het bewijs geleverd, deze ploeg is klaar om hier een vervolg aan te breien . Er is wel degelijk hoop is voor de Vlaamse endurance sport, mag dit een stimulans zijn voor andere clubs om ook de koe bij de horens te vatten en een organisatie op zich nemen.

Ook de mensen van de endurance-commisie en de mensen van VLP zelf , wil ik bij deze bedanken voor hun steun achter de schermen. Dit is het duidelijkste bewijs dat endurance wel degelijk leeft binnen onze Vlaamse federatie. De inspanningen die daar geleverd worden zijn niet altijd direct zichtbaar op het terrein maar daarom niet minder belangrijk. Mocht er nog iemand aan twijfelen ENDURANCE VLAANDEREN is meer dan ooit springlevend.

Van uw verslaggever ter plaatse

Fred

Foto's

Peeters Lies

Wedstrijdverslag Helchteren

Op zondag 26 maart was het eindelijk zover.Na een lange koude winter konden we aan onze eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen beginnen.Een eerste handicap die moest overwonnen worden was het verzetten van de klok,een uurtje minder nachtrust was het gevolg. Alle' niet voor iedereen want Dina was het vergeten,bijgevolg iets later vertrokken dan was gepland. In de endurance is dit nu geen ramp want het startuur is niet vast gelegd(vrij vertrek tussen 9.00 en 13.00u).

In Helchteren aangekomen ,was ons eerste werkje ,aanmelden en de rugnummers afhalen .Dit was hier prachtig geregeld.Dank zij de voorinschrijvingen ,was men er in geslaagd om alle formaliteiten reeds op voorhand af te handelen ,zodat het er vlotjes aan toeging op het secretariaat (zeker iets om te onthouden).

Eens ingeschreven ,konden we de paardjes gaan halen voor de checkup,ook hier weer geen problemen,zodat we ons naar hartelust konden gaan uitleven in bos en heide. Het startuur werd vastgelegd op 12.25u ,en naar goede gewoonte kwamen we weer te laat.Dit had zo zijn reden,want de Flint vondt het nodig om in zijn eentje de omgeving te gaan verkennen. Zeer tegen de zin van Romain, maar daar trok de Flint zich niks van aan.

Op dit zeer mooie maar zware parcours , is het dan ook nodig om goed te doseren,wat niet altijd makkelijk is.Eens goed en wel vertrokken werd er een strak tempo op na gehouden ,zodanig zelfs dat we na 10 km al 13min voorlagen op het snelste schema. Dit was voor ons dan ook het teken om het wat rustger aan te gaan doen. Raspoetin was daar direct mee akkoord want na bijna 2 weken inactiviteit was dit niet vol te houden .

Onderweg nog een controlepost passeren , waar ook het nodige water was voorzien om de paarden te koelen en te laten drinken, zo konden wij onze weg rustig vervolgen.

Genietend van de toch wel zeer prachtige natuur ,schoven de kilometers onder ons door,zo'n 27 km in het totaal. Voor een seizoens openener,waren er dit ruim voldoende.Eens aangekomen kregen onze paarden een half uurtje rust om dan terug te keren naar de controle.Ook hier weer geen problemen ,al was de hartslag van Raspoetin wat aan de hoge kant (60)ook Rafke en de Flint slaagden met brio,zodat we nadien met veel plezier nog wat konden napraten met wat edel vocht om ons te verfrissen

Al bij al een geslaagde rit ,ook omdat de weergoden ons goed hadden gespaard,zeker voor herhaling vatbaar.
De wedstrijd van Hechteren blijft dan ook een aanrader voor ieder die eens door een mooi stukje natuur wil rijden zonder betonwegen tegen te komen.Voor de geinterseerden een voorsmaakje .Helchteren tot volgend jaar.

Van een reporter ter plaatse

Wedstijdverslag Peer

 Op zondag 31 juli vertrokken onze endurance ruiters richting het Limburgse Peer.
 Daar aangekomen werd er rustig de tijd genomen om al de voorbereidingen te treffen,dewelke nodig zijn om alvast goed  te beginnen aan zo'n rit.Het weer was ons , in tegenstelling van wat de datum doet vermoeden,niet zo gunstig gezind.
 Het regende nl pijpenstelen toen ons vertrek uur was aangebroken.

 Als echte flandriëns gingen we op pad , met de wetenschap dat het nog nooit is blijven regen.Al vlug hadden we echter  door dat het nu niet zo snel ging ophouden ,maar we verbeten in de boosheid.Na nog geen 2 km liep het water al uit mijn  handschoenen.

 In een flink tempo vatten we de wedstrijd aan , om alzo geen kou te krijgen door het nat.Eigen zinnig als we waren  vroegen we voor het vertrek niet welke kleur van pijlen we moesten volgen. Wij volgden zoals in vroegere wedstrijden  gewoon de witte pijltjes.Wat wij pas later in de wedstrijd doorhadden was dat de witte nog van de internationale wedstrijd  van zaterdag was. Wij zijn daar zelfs door het centrum gedraaft ,waar de mensen ons met argusogen bekenen.Al een  geluk dat wij mensen van de organisatie tegen kwamen die de bordjes aan't opruimen waren.
 In eerste instantie schoten wij in ons kram want wat kwam die jeep hier op deze wegen zoeken.Al snel hadden wij dit  echter door want wij vonden geen bordjes meer. De jeep kwam ons achterna met de vraag wat die" drie onozelaars "daar  nog kwamen doen .Deze mensen waren dan toch zo vriendelijk ons terug op de goede weg te helpen , anders hadden wij  nu misschien nog in Peer aan't rondtoeren geweest.

 Meer dan en half uur buiten tijd en minstens 15 km teveel afgelegd zijn we dan uiteindelijk aan de aankomst geraakt.
 Men voeg zich af vanwaar wij nog kwamen. Natuurlijk hadden wij daar een gepast antwoord op , nl dat wij gereden  hadden tot we terug droog waren.

 Benieuwd was iedereen naar het resultaat bij de vet-check omdat wij toch wel een beetje teveel km's hadden afgelegd.  Dit was echter buiten onze trouwe viervoeters gerekend want geen van hen liet zich op een foutje betrappen.

 Alzo konden we dan halfdroog maar tevreden naar huis.
 Wat wij toen nog niet wisten ,was dat dit voorlopig de laatste officiale endurance was ingericht door VET2000,jammer  maar het Is zo.

 Van een hevig endurance-fan                          

Wedstrijdverslag Lommel

 We laten de gebeurtenissen in de Vlaamse endurance wereld niet aan ons hart komen en vertrekken vol goede moed  naar de wedstrujd te Lommel .We zijn nu 11 september en hopen ditmaal om toch droog aan te komen.

 Voor Romain was dit toch wel een hele speciale wedstrijd want hij reed er nl voor het thuispubliek.Romain is Lid van  enduranceclub Eldra , zodoende.

 Wat de week vooraf op een geweldige rit vol stof bleek uit te draaien , viel in laatste instantie tegen, want een vreselijke  stortbui op zaterdag zette heel de streek onder water. Bijgevolg geen last van het stof .
 Eens de start genomen kregen we al vlug door dat het water op sommige plaatsen toch wel een beetje overvloedig  anwezig was. De paarden zakten weg in de natte ondergrond en schoven dat het een lust was.
 Zodoende werd besloten om dan maar in galop te gaan als de mogelijkheid zich voordeed. De Fred , zuinig als hij is had  nagelaten om "voor "de wedstijd de ijzers te vervangen , gevolg ze vlogen dan ook om zijn oren (zonder veel erg).
 De Flint voelde zich beter dan ooit , want bij vertrek nog nooit zo'n lage hartslag gehad, zette zijn beste beentje  voor.Straatje in , straatje uit , de kilometers schoven voorbij. Links en rechts van de prachtige natuur genietend( vooral op  de Lommelse sahara).Deze wedstrijd was tevens ook een schoolvoorbeeld van hoe een endurance moet worden  georganiseerd. Water voorziening onderweg , duidelijk afgepijld, kortom af.De Romain zat vandaag ook vol met lepe  trukken om toch maar te winnen. Onderweg probeerde hij zelfs om Dina uit het zadel te krijgen door een laaghangende  tak terug te laten zwiepen. Na een 25 tal kilometers begon Rafke onregelmatig te lopen en besloot Dina om te voet haar  weg te vervolgen. Romain met de Flint en de Fred met Raspoetin gingen nog voor een goede uitslag. En wat bleek de  Romain ging met de beker aan de haal .Hij was de beste van van de 24 deelnemers . Raspoetin van zijn kant sleepte nog  een verdienstelijke 10de plaats uit de brand , want was nl met vakantie geweest aan de Neet, wat zijn conditie zeker niet  ten goede kwam.

 Al bij al een geslaagde seizoensafsluiter . Nu een winter hard werken om endurance Vlaanderen een nieuwe impuls  tegeven en alzo volgend jaar weer een goed seizoen te beleven.

 Van een hevig endurance-fan